Corine

 Corine

Vandaag was Corine bij mij voor een consult. Ze vertelde mij dat het niet goed zat in haar systeem.  Ondertussen bewoog ze met haar hand voor haar lichaam ter hoogte van haar hartchakra en keelchakra . Ik voelde dat daar de grootste blokkade in haar systeem zat.

Ik vroeg aan Corine hoe haar jeugd was. Ze gaf aan dat die eigenlijk wel oké was geweest. Ik vertelde Corine dat ik het gevoel had dat ze eenzaam was geweest in haar jeugd en dat dit uit de familielijn vanuit haar moeders kant kwam. Ik zag (in de geest) haar moeder en haar grootmoeder op één lijn achter elkaar staan, maar haar overgrootmoeder schoot in dit systeem onmiddellijk uit de lijn naar rechts achter haar (boven haar hoofd). Ik vroeg haar of ze ook wist hoe haar overgrootmoeder was geweest. Dit wist Corine niet, omdat er vanuit haar moeders kant nooit over emoties en gevoelens werd gesproken. Ondertussen  “zag” ik dat haar overgrootmoeder klederdracht aan had. Dit vond ik vreemd, omdat ik wist dat Corine uit een streek kwam waar geen klederdracht gedragen werd. Ik vertelde Corine dat haar overgrootmoeder klederdracht aan had en dat ik dit vreemd vond. Oh, zie Corine, maar mijn overgrootmoeder kwam uit een vissersdorp waar klederdracht werd gedragen. Dat verklaarde een heleboel voor mij. Kun je je voorstellen dat je overgrootmoeder misbruikt en verkracht is? Hierdoor kon je overgrootmoeder zich niet meer openstellen om liefde te geven en te delen naar anderen toe, vertelde ik Corine, en dit heeft zij doorgegeven in de vrouwelijke familielijn en hierdoor kunnen jij en je moeder jullie niet openstellen voor liefde en vertrouwen.

Jouw overgrootmoeder had zoveel angst bij zich dat ze nooit naar het licht is gegaan; ze is bang dat ze niet naar het licht mag, omdat ze heel gelovig is opgevoed en ze dacht dat ze een zonde had begaan. De man die haar misbruikt heeft is wel naar het licht gegaan en dat vind ik vreemd, vertelde ik, want hij is de boosdoener.

Hartskamer

Ik vroeg Corine met haar gedachten naar haar hartskamer te gaan. Dit gaat niet, zei Corine, mijn kamer is donker en ik durf niet naar binnen te gaan.

Weet jij ook wie je gids is? vroeg ik. Dat wist Corine niet en ze kon ook geen verbinding met haar gids maken. Je gids staat achter je.

Nou ik voel niets en vind het ook eng, gaf Corine als antwoord. Wat nu als je gids voor je komt staan? En hierbij vroeg ik aan haar gids of deze voor haar wilde gaan staan. Ondertussen zag ik dat haar gids in een trainingspak bij haar stond en dat vond ik apart, want dat had ik nog nooit eerder gezien. Wat voel je nu? Ja, dit is een man, vertelde Corine mij. Ik zag ondertussen dat hij iets in zijn gebalde handen had. Ik vroeg haar: als jij hardloopt, heb  jij dan iets in je handen?

Als ik hardloop heb ik altijd gebalde handen, antwoordde ze. Ah, jouw gids laat mij zien hoe jij hardloopt en dat is mooi, want dat kan ik niet weten en hierdoor weet jij dat ik de juiste informatie aan je doorgeef.

Ondertussen kwam mijn eigen gids Josefien naar voren en zette Corine in de “Biotex” Ik vind dit niet fijn Thea, vertelde Corine, ik word hier emotioneel van en dat wil ik niet. Ja, in mijn praktijkruimte gebeuren dingen die ik ook niet onder controle heb, vertelde ik, maar ik vertrouw mijn gidsen en wat ze doen voor ons. Corine werd steeds emotioneler en ik wist dat het tijd was om naar haar hartskamer te gaan, maar niet voordat de Aartsengel  Michaël naar voren kwam.

Hij liet mij zien dat hij meerde keren in een levensbedreigende situatie met zijn schild haar leven had gered, en tóen werd ik emotioneel. Corine vertelde dat ze twee keer een vredesmissie had meegemaakt en dat de laatste missie heftig was geweest en dat het haar op dat moment niet kon schelen of ze dood zou gaan, omdat haar vriend hun relatie tijdens deze missie had verbroken.

Michaël laat mij zien dat hij jou minstens drie keer van de dood heeft gered, vertelde ik Corine. Dat klopt, ik ben drie keer in een levensbedreigende situatie geweest en ik heb ook collega’s verloren, zei ze.

Michaël liet ondertussen zien dat hij het hartchakra wilde openen, omdat deze dicht zat en geen kleur had. Ik vroeg aan Corine of zij dit goed vond; dit vond ze goed.

Ik vroeg Corine om Sofia de moeder van alle engelen om hulp te vragen. Sofia kwam onmiddellijk naar voren en ik voelde hoe de energie van Corine veranderde, zachter werd. Ik vroeg Corine om haar rechter hand uit te steken en te voelen wat er in haar hand werd gelegd. Ze antwoordde dat dit een steen was.  Wat vertegenwoordigt deze steen voor jou? vroeg ik. Angst en wantrouwen antwoordde Corine. Gooi deze steen eens weg, zei ik. Ja, maar dat is eng Thea, antwoordde ze.

Dat weet ik, zei ik, maar doe maar. Corine gooide de steen weg en ik zag dat er iets anders voor in de plaats kwam: ik vroeg of Corine dit ook voelde .

Dit is een diamant, vertelde Corine. Dat klopt, en hoe ziet deze eruit? vroeg ik.

Ja, donker en dof. Goed, we gaan naar je hartskamer. Dat kan niet, zei Corine, want het is donker in mijn hartskamer. Ik zei: vraag Sofia om je te helpen. Sofia kwam onmiddellijk naar voren en leidde Corine verder haar hartskamer in.

Hoe ziet je hartskamer eruit? vroeg ik. Ja, donker en dof, ik zie een diamant, maar die is donker en dof gewoon niet mooi, antwoordde Corine.

Vraag of Sofia jou wil begeleiden in jouw hartskamer. Sofia kwam onmiddellijk naast Corine staan en ik zag dat haar kamer lichter werd. Kijk maar eens in jouw hartskamer, wat zie je nu?

Mijn kamer wordt lichter en ik zie dat de wanden rood en geel zijn, zei Corine. Ga maar verder kijken, wat zie je nog meer? vroeg ik.

Er staat een stoel of bed in de kamer. Dit is een stoel, zei ik,  ga er maar op zitten; Michaël zal je begeleiden.  Ondertussen ging Corine op de stoel zitten. Wat gebeurt er nu? vroeg ik.

Er komt een soort van rust in mij en ik voel dat ik lichter wordt, zei ze. De stoel wordt nu een krachtveld en voel hoe jouw systeem lichter wordt en jouw lichaam ruimer is, voel de kracht van Michaël in en om je heen, vertelde ik.

Na een poosje stapte Corine van haar stoel af en ik zag dat haar energievelden mooier en ruimer waren geworden. Kijk maar eens verder in je kamer,  hoe ziet je hartskamer er nu uit? vroeg ik.

Mijn kamer is ruimer en lichter geworden, de kamer is zo licht, je kunt er bijna niet tegen in kijken maar wat is dit mooi! antwoordde Corine.

Je gids, Michaël en Sofia gaan met je mee, kijk maar, wat ontdek je nog meer in je kamer?

Er staat nog een engel, maar die moet ik niet.

Waarom niet? vroeg ik. Ja, ik ben bang voor haar.

Zij reflecteert jou en je angsten, begrijp je dat je haar  hierdoor niet vertrouwt? vroeg ik. Dat begreep Corine. Er is een donkere vlek op de grond, wat vertegenwoordigt deze vlek voor jouw Corine?

Mijn angst en mijn controle; het niet vertrouwen in anderen.

Michaël steekt zijn zwaard in deze donkere plek, zei ik, wat gebeurt er met jou wat ervaar je nu?

Mijn hart wordt lichter en de pijn vertrekt uit mijn hart en oh, wat mooi! Mijn kamer wordt alsmaar lichter, en mijn diamant begint te stralen; helemaal wit met groene spetters. Ik voel mij veel beter en ik zie mijn gids ook beter,  hij loopt met mij mee en ik voel dat ik hem kan vertrouwen.

Ga maar verder wat zie je nog meer?

Een donker plek in de lucht.

Wat is dit Corine?

Dat weet ik niet, maar mijn overgrootmoeder staat voor deze plek.

Hoe ziet je overgrootmoeder er uit?

Ze is heel dik Thea.

Dit had ze nodig omdat ze dan niet meer aantrekkelijk zou zijn voor diegene die haar verkracht had vertelde ik Corine.

Er hangt een man aan een touw op deze plek, dat is de man die haar verkracht en misbruikt heeft.

Hoe reageert deze man, vroeg ik.

Hij is bang en hij kruipt naar het licht.

En je overgrootmoeder, wat doet zij?

Ze gaat naar het licht en ik zie dat mijn engel heel mooi wordt  wit en goud .

En hoe voel jij je nu vroeg ik.

Mijn hart is ruim, ik heb contact met mijn engel, maar ik ben nog wantrouwend naar haar toe.

Het enige wat telt is vertrouwen Corine, zonder vertrouwen in mijn gidsen en de engelen was er vandaag niets met je gebeurd. Ik heb niet in de handen wat mijn begeleiders tijdens een consult doen, maar ik vertrouw en dat is alles wat telt;  niet meer en niet minder, zei ik.

We hebben nog even met elkaar gepraat en het komt er in het kort op neer dat Corine heeft gezien hoe het leven is geweest die zij met haar gids heeft gehad, haar engel staat bij haar en ze weet nu dat ze de hulp van Michaël en Sofia mag aanvragen én dat ze mag vertrouwen.

Dat is nog het moeilijkst van dit verhaal.

VERTROUW

www.thekla-eva.nl